اسرین ئه سرین | هفته اوّل مهر ۱۳۹۰

چند شعر سپید

تنها

درختی که تو در سایه اش

به خواب گنجشکها رفتی

انار داده

درست مثل دل من!

گیلاسها به خواب رفته اند

تابستان نمی آید

دیگر نه تو پنجره ات را باز می گذاری

نه من پیراهن توری ام را می پوشم

نچکان ماشه را

فرمانده!

صلح پرنده ی کوچکی ست

توی تفنگت لانه کرده

مشتت را باز کن

صلح پرنده ی کوچکی ست

در دستهای تو به دنیا می آید!

راستی گزارش کامل صعود به زردکوه و دماوند همراه عکس تو سایت جمشید و وبلاگ کیه سان هست

حتما ببینید

خالی از لطف نیست.

+ نوشته شده در دوشنبه چهارم مهر ۱۳۹۰ ساعت 10:0 توسط معصومه شیخمرادی |

مادربزرگم می گوید وقتی به دنیا آمدی بینی نداشتی آنقدر با صورتت ور رفتم و صبح ها صورتت را مالش دادم که حالا صورتت اینجوری شده زیبایی امروزم را بعد از خدا و لطف پدر و مادرم مدیون دستان مادربزرگم هستم
دختر سوم خانواده بودم و در یک خانواده کرد به دنیا آمدم کردها آنموقع بیشتر پسر دوست بودند خیلی ها منتظر بودند من پسر باشم چون پدرم هم پسر بزرگ خانواده بود. البته پدر و مادرم به گفته خودشان اینگونه فکر نمی کردند شاید هم می خواهند من ناراحت نشوم یکی از فامیل بعدهاخودش برایم تعریف می کرد می گفت وقتی به دنیا آمدی گفتم این که باز دختره یه کم سم بهش بدین بخوره بمیره. حالا هر وقت منو میبنه کلی ازم عذرخواهی می کنه و میگه یه تار موی تو رو با پسرای خودم هم عوض نمی کنم نمی دونستم توهمچین دختری می شی عموهایم هم از اینکه پسر نیستم تا همبازی شان باشم ناراحت بودند. خلاصه من به دنیا آمدم و در خانه قدیمی پدربزرگ مادربزرگ، بزرگ شدم دختری با گیس های طلایی که بعدها موهایم به سمت تیرگی رفت. دو پسر هم بعد از من به دنیا آمدند که از این بابت پاچله زرین محسوب می شدم. از کودکی تصویرهای روشن و شفافی در ذهنم نیست جز چند تصویر بازی هایمان در خانه پدربزرگ بعدها جنگ و بعد مدرسه و...

نوشته‌های پیشین

برچسب‌ها

ارتباط (1)
عکس (1)
دوستی (1)
کتاب (1)
بهار (1)
خاطره (1)
نامه (1)
خیال (1)
شادی (1)
اوتیسم (1)
تفکر سیستمی (1)
هوایی (1)
متمم (1)

پیوندها

BLOGFA.COM